Beste leden,
Wat een begin van het jaar! Alsof de winter persoonlijk heeft besloten ons te verwennen, zijn we de afgelopen maand getrakteerd op een fantastische hoeveelheid sneeuw. De bergen rondom Genève veranderden in een ansichtkaart: fonkelende toppen, krakende verse poeder onder de ski’s en dat bijna magische licht dat alleen een échte winterdag kan geven.
Voor velen van ons in de vallei betekende dit veel regen maar voor de sportievelingen onder ons, waren de weekenden gevuld met vroege ochtenden richting de piste, kinderen die hun eerste bochten maakten, lange tochten door verse sneeuw en warme chocolademelk of vin chaud, als welverdiende beloning. De uitzonderlijke sneeuwval bracht niet alleen perfecte ski-omstandigheden, maar ook dat heerlijke gevoel van samen buiten zijn — in beweging, in de natuur, in het wit.
Terwijl de dagen langzaam alweer iets langer worden, nemen we deze winterenergie mee in het nieuwe jaar. In deze nieuwsbrief blikken we even terug, maar kijken we vooral vooruit en delen we verhalen die ons verbinden — net zoals de sporen die we samen in de sneeuw achterlieten.
Wij wensen u veel leesplezier.
Oproep aan de leden.
Het bestuur probeert u met de nieuwsbrief te voorzien van interessante bijdragen en u op de hoogte te houden van ontwikkelingen binnen de vereniging en evenementen in de regio.
Heeft u zelf ideeën of informatie voor de nieuwsbrief, stuur deze dan in naar: info@nvg.ch
In memoriam
ds. Frans Bouwen
Erichem, 19 december 1954 – Voorburg, 25 januari 2026
Met groot verdriet nemen wij afscheid van ds. Frans Bouwen, onze trouwe en geliefde predikant. In oktober werd bij hem een levensbedreigende ziekte vastgesteld. Ondanks een moedige strijd en behandeling met immunotherapie is hij op 25 januari in Voorburg overleden.
Frans werd geboren in Erichem, groeide op in Barendrecht en studeerde theologie in Leiden en aan het Oecumenisch Instituut in Bossey (GE). Zijn werk bracht hem onder meer bij de Raad van Kerken, de Wereldraad van Kerken en de Conferentie van Europese Kerken, waar hij zich intensief inzette voor asiel en vluchtelingen. Later was hij medeoprichter van The Hague Process on Refugees and Migration.
Sinds 2016 was hij als predikant verbonden aan de Nederlandse Protestantse Gemeente (NPG). Negen jaar lang was hij voor hen herder en leraar. Met zijn eruditie, pastorale aandacht en warm hart wist hij mensen te raken – in de eredienst, in de kringen en in persoonlijke ontmoetingen. Zijn maandelijkse brieven in Kontakt werden breed gewaardeerd en getuigden van diepgang, betrokkenheid en vertrouwen.
Tot het einde bleef hij zoeken naar woorden van hoop en geloof, onder meer in zijn eigen psalmgedichten. Wij betreuren zijn heengaan, maar zijn bovenal dankbaar voor wie hij voor de NPG is geweest.
Wij wensen zijn kinderen, familie en allen die hem liefhadden veel kracht en troost toe in deze tijd van afscheid en gemis.
Nieuwjaarsreceptie
Een warm begin van het nieuwe jaar
De nieuwjaarsreceptie op dinsdag 13 januari 2026 was ook dit jaar weer een hartverwarmende start van het nieuwe jaar. In een ontspannen en feestelijke sfeer kwamen leden samen om elkaar het allerbeste te wensen voor 2026. Onder het genot van een goed glas en heerlijke hapjes werd er volop bijgepraat. Oude bekenden vonden elkaar moeiteloos terug en nieuwe gezichten werden enthousiast verwelkomd. Het blijft bijzonder om te zien hoe onze vereniging, ver van huis, toch zo vertrouwd en dichtbij kan voelen.
Interessante gesprekken en ideeën met aandacht voor de activiteiten van het afgelopen jaar en mooie vooruitblikken op wat komen gaat werden volop uitgewisseld. Bovenal overheerste het gevoel van verbondenheid – precies waar onze vereniging voor staat.
Kortom: het was wederom een gezellige, geslaagde bijeenkomst die smaakt naar meer. Op naar een nieuw jaar vol ontmoetingen, initiatieven en mooie momenten samen!
Vooruitblik op de komende activiteiten
De komende maanden staan in het teken van herdenken, verdiepen en ontmoeten. Dit is de voorlopige agenda voor de lente, meer informatie volgt nog...
25 april Koningsdag
Zoals ieder jaar vieren we samen Koningsdag op het Domaine la Capitaine! Trek iets oranjes aan en kom genieten van een feestelijke bijeenkomst voor jong en oud, met spellen, gezelligheid, ontmoeting en natuurlijk een vleugje Nederlandse traditie en een verassing voor de kinderen!
4 mei – Dodenherdenking
Zoals ieder jaar staan we samen stil bij de Nederlandse Dodenherdenking. Een moment van bezinning, verbondenheid en respect, hier in Genève.
Mei – Lezing over het slavernijverleden door Noraly Beyer
In mei verwelkomen wij journalist en voormalig nieuwslezer Noraly Beyer voor een lezing over het Nederlandse slavernijverleden. Een indringend en actueel onderwerp dat uitnodigt tot reflectie en gesprek.
Juni – Voorstelling van Erik van Muiswinkel
In juni komt cabaretier en acteur Erik van Muiswinkel naar Genève. Met zijn scherpe blik, taalvirtuositeit en humor belooft het een inspirerende en ongetwijfeld vrolijke avond te worden.
Eind juni – De Haringparty in een nieuw jasje
We luiden de zomer in met een Haringparty in een nieuw jasje en op een nieuwe locatie. Een feestelijke bijeenkomst voor jong en oud, waar traditie en vernieuwing samenkomen — met gezelligheid en hopelijk een flinke dosis zon.
Wij hopen u bij deze bijzondere bijeenkomsten te mogen verwelkomen!
Oude meuk met een verhaal
Het poëziealbum
In de kast van vroeger stond een doos die naar karton en tijd rook. Tussen vergeelde brieven, een los knoopje en een foto zonder naam lag het: een poëziealbum. Stoffen kaft, hoekjes van metaal, een slotje dat nooit op slot zat. Wie het opensloeg, hoorde bijna vanzelf het kraken van schoolbanken en het schuiven van vulpennen.
Het poëziealbum — ooit hét sociale netwerk van de lagere school — kende zijn hoogtijdagen tussen grofweg 1880 en 1970. Het begon niet als kinderspel, maar als serieuze gewoonte onder jongedames in de 19e eeuw. In die tijd verzamelden zij handgeschreven versjes, spreuken en wensen van familie en vriendinnen. Het was een vorm van morele bagage voor onderweg: levenswijsheid in rijmvorm, zorgvuldig neergepend met zwierige letters. Pas later werd het een kindertraditie.
Een album ging niet rond — het werd toevertrouwd! Dàt was het verschil. Je gaf het uit handen met een mengeling van trots en spanning. Wie erin mocht schrijven, hoorde bij je kring. Er golden ongeschreven regels: netjes schrijven, niet knoeien, en vooral — origineel zijn, al lukte dat zelden.
Wie denkt dat dit alleen een Nederlandse gewoonte was, vergist zich. In Duitstalig Zwitserland heette het Poesiealbum of Freundschaftsalbum, aan onze kant van Zwitserland sprak men van "un album d’amitié". Ook daar gaven meisjes hun boekje aan klasgenootjes, ook daar bloeiden rozen die nooit verwelkten en bleef vriendschap voor eeuwig bestaan — althans op papier. De versjes verschilden van taal, niet van verlangen.
Wie kent deze versjes niet?
Rozen verwelken,
schepen vergaan,
maar onze vriendschap blijft altijd bestaan.
In Zwitserse albums stonden soortgelijke beloften:
Petit mot, petite pensée,
pour ne pas t’oublier.
Garde-moi dans ton souvenir
comme je te garderai.
De kunst zat niet alleen in het vers, maar ook in de versiering. Bloemetjes van plakplaatjes. Poezen met strikjes. Glanzende engeltjes. Sommige kinderen maakten miniatuurtekeningen: een molentje, een tulp, een zon met wimpers.
In de jaren tachtig verloor het album terrein. Maar wie vandaag zo’n oud album openslaat, leest meer dan versjes. Je ziet wie zorgvuldig was, wie haast had, wie een grap probeerde, wie stiekem verliefd was. De pagina’s vormen een kleine sociale archeologie: vriendschap in kinderhandschrift.
En ergens, tussen de rijmregels en vergeelde lijntjes, staat altijd nog die ene wens die nooit veroudert:
Vergeet mij niet.
Misschien is dat wel de kern van het hele genre.
Samenvatting
Tevredenheidsenquête 2025
Dank voor uw betrokkenheid!
In december hebben 33 leden de tijd genomen om onze tevredenheidsenquête in te vullen. Hartelijk dank daarvoor! Uw reacties geven het bestuur waardevolle inzichten in wat goed gaat én waar ruimte is voor verbetering.
Wie hebben gereageerd?
Leeftijd
• 60+ jaar: 22 leden
• 46–60 jaar: 5 leden
• 30–45 jaar: 6 leden
Lidmaatschap
• 21 familieleden
• 12 individuele leden
De enquête weerspiegelt dus vooral de stem van onze senioren, maar ook gezinnen en jongere leden hebben hun bijdrage geleverd.
Deelname aan activiteiten
De meeste leden nemen af en toe deel aan activiteiten:
• 17 leden: 1–2 keer per jaar
• 11 leden: 2–4 keer per jaar
• 4 leden: meer dan 4 keer per jaar
Dat betekent dat er nog groeipotentieel is: veel leden voelen zich betrokken, maar weten of vinden niet altijd de gelegenheid om vaker deel te nemen. Uit open antwoorden blijkt dat agenda’s, afstand en persoonlijke omstandigheden hierbij een rol spelen.
Tevredenheid over activiteiten
Over het algemeen is de tevredenheid goed tot zeer goed. Gemiddeld scoren onze activiteiten tussen de 3,5 en 4,3 (op een schaal van 1–5).
Hoogst gewaardeerd:
• Culturele avonden (4,27)
• Koningsdagviering (4,21)
• Sinterklaas (4,0)
Ook de Nieuwjaarsreceptie en Haringparty worden goed gewaardeerd.
Communicatie
De communicatie van de NVG wordt positief beoordeeld:
• 15 leden: zeer tevreden
• 10 leden: tevreden
• 2 leden: neutraal
E-mail is duidelijk het favoriete communicatiemiddel, vaak in combinatie met de nieuwsbrief. Sociale media spelen een aanvullende rol, maar zijn voor de meeste leden niet het primaire kanaal.
Wat waarderen leden het meest?
Uit de open antwoorden komt vooral naar voren:
• Het gevoel van verbondenheid met Nederland
• De sociale contacten
• De kwaliteit van de informatievoorziening
• Activiteiten voor verschillende doelgroepen
De NVG wordt duidelijk gezien als een plek van ontmoeting en herkenning.
Wat kan beter?
Leden noemen onder andere:
• Meer variatie in activiteiten
• Activiteiten voor specifieke doelgroepen
• Nog duidelijkere en tijdige communicatie
• Meer mogelijkheden voor informele ontmoeting
Deze suggesties nemen we graag mee in de planning voor 2026.
Vrijwillige inzet*
Op de vraag of men als vrijwilliger zou willen bijdragen:
• 13 leden: misschien
• 13 leden: nee
• 1 lid: ja, graag!
Hoewel de directe aanmeldingen beperkt zijn, laat het aantal “misschien”-antwoorden zien dat er zeker bereidheid is — mits de inzet overzichtelijk en concreet is. We zullen daarom vaker werken met kleine, afgebakende taken.
*Het bestuur wil weer een jaarlijkse bijeenkomst voor alle vrijwilligers organiseren om elkaar beter te leren kennen en de vrijwilligers te edanken voor hun inzet.
Tot slot
De enquête bevestigt dat de NVG wordt gewaardeerd als een warme, verbindende gemeenschap. Tegelijkertijd zien we kansen om:
• deelname te stimuleren
• activiteiten verder te vernieuwen
• en leden actiever te betrekken
Heeft u aanvullende ideeën? Het bestuur hoort ze graag.
Samen maken we de Nederlandse Vereniging in Genève levendig, gastvrij en toekomstgericht.
100 jaar HEMA
Een eeuw alledaags bijzonderS
In 1926 opende in de Amsterdamse Kalverstraat een winkel met een revolutionair idee: goede, degelijke producten voor een vaste, lage prijs. De naam? Hollandsche Eenheidsprijzen Maatschappij Amsterdam – kortweg: HEMA.
Wat begon als een prijsvriendelijke nieuwkomer in de hoofdstad, groeide uit tot een icoon van het Nederlandse dagelijks leven. Dit jaar bestaat HEMA 100 jaar. Een eeuw van rookworst, tompoucen, schoolspullen, ondergoed, fotoboeken en dat ene koffiekopje dat “gewoon altijd goed” is.
Voor veel Nederlanders is HEMA geen winkel, maar een herinnering. Wie is er niet groot geworden met:
• de schoolagenda met stevige kaft,
• het eerste eigen zakmes of vulpen,
• de kinderfeestjes met HEMA-taart,
• of een winterse wandeling die eindigde met warme rookworst?
De kracht van HEMA zat – en zit – in eenvoud. Geen opsmuk, geen overdreven luxe. Gewoon degelijk design voor een eerlijke prijs. Juist dat nuchtere karakter maakte HEMA tot een vertrouwde metgezel in het alledaagse leven.
Ook buiten Nederland vond HEMA zijn weg. In onder andere België, Frankrijk en Duitsland openden vestigingen, en zelfs hier in Zwitserland kennen velen de nostalgische aantrekkingskracht van “even naar de HEMA gaan” wanneer men in Nederland is. Voor Nederlanders in het buitenland is een bezoek aan HEMA vaak een klein ritueel van thuiskomen. Even die geur van versgebakken tompoucen. Even dat gevoel van: ja, dit is van ons.
De iconische roze tompouce en de rookworst zijn inmiddels cultureel erfgoed. Maar HEMA beweegt mee met de tijd: duurzamere producten, moderne ontwerpen en een frisse uitstraling. Toch blijft de kern hetzelfde als in 1926: kwaliteit toegankelijk maken voor iedereen. Dat is misschien wel de grootste kracht van HEMA. In een wereld die steeds complexer wordt, blijft HEMA verrassend eenvoudig.
In het kader van 100 jaar HEMA vieren we niet alleen een winkel, maar ook een stukje Nederlandse cultuur. Een plek waar generaties samenkomen. Waar je binnenloopt voor een paar sokken en naar buiten gaat met een tas vol onverwachte vondsten.
Misschien is dat wel het geheim van HEMA: het alledaagse nét een beetje bijzonder maken.
Op naar de volgende honderd jaar.
Het januari - februari seizoendier
De kleine boodschapper - het winterkoninkje
Een groot lied in een klein lijf
In de stille maanden van het jaar, wanneer tuinen kaal zijn en ochtenden koud, klinkt soms plots een verrassend krachtig vogelgeluid. Helder, snel en uitbundig — alsof iemand een muziekdoosje heeft opengezet. Wie goed kijkt, ontdekt de zanger: een minuscuul bruin vogeltje met opgewipt staartje. Het winterkoninkje.
Met zijn nauwelijks tien centimeter lengte is hij een van de kleinste vogels van Europa, maar zijn stem behoort tot de grootste. Juist in januari en februari laat hij zich horen, wanneer veel andere vogels nog zwijgen. Zijn zang is geen voorzichtig gefluit, maar een volledige verklaring van aanwezigheid: ik ben hier. Daarom past hij prachtig in deze tijd van het jaar — een periode waarin energie nog ondergronds lijkt, maar leven zich al aankondigt.
In oude volksverhalen werd het winterkoninkje soms “koning van de vogels” genoemd. Niet vanwege zijn formaat, maar vanwege zijn slimheid en durf. In Keltische tradities stond hij symbool voor het oude jaar dat plaatsmaakt voor het nieuwe — klein, snel, tussen werelden bewegend. Een grensbewoner. Een boodschapper van overgang.
Je ziet hem zelden lang op één plek. Hij schiet van heg naar houtstapel, van muur naar struik, altijd laag bij de grond. Alsof hij de verborgen routes kent. Alsof hij weet waar warmte te vinden is. Zijn aanwezigheid nodigt uit tot hetzelfde: niet groots en meeslepend beginnen, maar klein en levend. Met aandacht. Met stem.
Voor onze gemeenschap kan het winterkoninkje een zachte herinnering zijn in deze eerste maanden: je hoeft niet groot te zijn om je te laten horen. Een kleine bijdrage, een kort bericht, een vriendelijk woord — soms draagt juist het kleine het verste.
Luister eens, op een heldere winterochtend. Misschien brengt de kleine boodschapper je een lied.
Om af te sluiten
Met een winter vol sneeuw nog vers in het geheugen en een voorjaar vol bijzondere ontmoetingen in het vooruitzicht, kijken we uit naar maanden waarin we samenkomen, herdenken, leren en vieren. Juist hier, op enige afstand van Nederland, krijgt verbondenheid een extra betekenis.
Of het nu is in het oranje op Koningsdag, in stilte tijdens de Dodenherdenking, in gesprek na een lezing of lachend bij een voorstelling — het zijn deze momenten die onze gemeenschap in Genève kleur en warmte geven.
Wij hopen u de komende tijd bij veel van onze activiteiten te mogen begroeten.
